Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Πατζαροσαλάτα

Πατζαροσαλάτα
Εκτυπώστε τη συνταγή!
Καλημέρα, καλή βδομάδα και καλό μήνα! Πάλι κατάφερα και χάθηκα, αυτή τη φορά είχα κολλήσει με μία σειρά βιβλίων και δεν τα άφηνα κάτω με τίποτα, ούτε στο facebook δεν έμπαινα καλά καλά, ούτε να κοιτάξω για καινούριες συνταγές! Απίστευτο! Τέλος πάντων, είμαι στο τελευταίο βιβλίο τώρα και άρχισε ο προβληματισμός: να συνεχίσω να διαβάζω, γιατί θέλω να δω τι γίνεται παρακάτω, ή να κάνω και κανένα διάλειμμα, για να κρατήσει περισσότερο; Αποφάσισα στο δεύτερο, γιατί άρχισε να μου λείπει και το blog, και η γενικότερη φαγητοblogόσφαιρα.
Γι' αυτό θα μοιραστώ μια συνταγή που δεν έχει πολύ μαγείρεμα (ίσως και καθόλου), είναι δροσερή, είναι εποχής και φουλ στο χρώμα, να μας φτιάξει τη διάθεση στην αρχή της βδομάδας! Πατζαροσαλάτα, λοιπόν.

Η πατζαροσαλάτα είναι ροζ. Προς το φούξια. Δεν έχει πλάκα;
Παρά το κοριτσίστικο της εμφάνισής της, τη θεωρώ ώριμη σαλάτα, γιατί έχει και αυτή τα μυστικά της και θέλει το χρόνο της, για να επιτύχει κανείς την ολοκληρωμένη γεύση της.
Και, μην ξεχνάμε ότι, παρά τη δροσιά της και την λεπτότητά της, δεν την λέμε και διαίτης, καθώς το πατζάρι έχει μπόλικους υδατάνθρακες.
 
Συνοδεύει πάρα πολύ ωραία τα ψητά, είναι πολύ όμορφη σε βουναλάκια πάνω στο ψωμί μας, αλλά και σκέτη, μέσα από το μπολ, είναι θαυμάσια.Η σωστή πατζαροσαλάτα αναδεικνύει τα πατζάρια (εξ ού και το όνομα) και ισορροπεί με τη γλυκύτητά τους και τη δροσιά της γιαουρτομαγιονέζας, την κάψα του σκόρδου και το ξινό από το ξύδι.
Μπορούμε να αγοράσουμε τα πατζάρια μας, να τα βράσουμε και να τα καθαρίσουμε μόνοι μας, είναι άλλωστε και στην εποχή τους, αλλά δεν είναι απαραίτητο. Είναι μια αρκετά χρονοβόρα συνταγή (αν και όχι ιδιαίτερα κουραστική, απλώς θέλει αναμονή) και δεν χρειάζεται, νομίζω, να την κάνουμε πολύπλοκη (επίσης, βαριέμαι να τα καθαρίζω). Στο σπίτι μου, συνήθως παίρνουμε πατζάρια έτοιμα, βρασμένα και καθαρισμένα, συσκευασμένα, γιατί, για κάποιο περίεργο λόγο, συνήθως κάνουμε πατζαροσαλάτα όταν τα πατζάρια δεν είναι στην εποχή τους. Μην ρωτήσετε γιατί, δεν ξέρω. Τα βρίσκουμε στα ψυγεία με τα λαχανικά στα σούπερ μάρκετ. Συνήθως βρίσκαμε γαλλικά, τα οποία ήταν καλά, αλλά όταν βρίσκουμε ελληνικά, όπως αυτή τη φορά, τα προτιμούμε γιατί είναι και πολύ πολύ νοστιμότερα.

Θα χρειαστούμε, λοιπόν ένα κιλό πατζάρια γουλιά, βρασμένα και καθαρισμένα,  δύο κουταλιές της σούπας βαλσάμικο ξύδι, αλάτι, ένα φλυτάνι του τσαγιού μαγιονέζα, ένα φλυτζάνι του τσαγιού γιαούρτι σακούλας (ή στραγγιστό), δύο σκελίδες σκόρδο (μην αγχώνεστε από τη φωτογραφία, είχαμε καθαρίσει περισσότερες, για άλλη χρήση) και έξι κουταλιές της σούπας ξύδι (το οποίο ήταν απασχολημένο εκείνη τη στιγμή και δεν εδύνατο να παρευρεθεί στη φωτογράφιση, εν ολίγοις το ξέχασα):

Κόβουμε τα πατζάρια σε χοντρούτσικες φέτες και εν συνεχεία σε κυβάκια μεγαλούτσικα. Θα έχουν μέγεθος ανάλογο της πατάτας στην πατατοσαλάτα.

Τα ρίχνουμε σε ένα μεγάλο σουρωτήρι, το οποίο τοποθετούμε σε ένα ταψάκι ή βαθύ πιάτο. Ρίχνουμε μπόλικο αλατάκι, για να νοστιμίσουν, περίπου 2-3 κουταλάκια του γλυκού, ανάλογα και με τα γούστα μας.

Τα περιχύνουμε και με το βαλσάμικο ξύδι... (ναι, ξέρω ότι το βήμα αυτό θα μπορούσα να το ενοποιήσω με το από πάνω, ίσως και με το από κάτω, αλλά μου άρεσαν τόσο πολύ οι φωτογραφίες από τα πατζάρια... οι αποχρώσεις του κόκκινου είναι υπέροχες!)

...και ανακατεύουμε καλά.

Σκεπάζουμε και αφήνουμε ένα βράδυ στο ψυγείο, να μαριναριστούν τα πατζάρια και να αφήσουν τα υγρά τους.

Την επομένη, σε ένα μπολ, ρίχνουμε το γιαούρτι, το σκόρδο λιωμένο και τη μισή μαγιονέζα. Ανακατεύουμε καλά.

Βάζουμε τα πατζάρια σε ένα μεγάλο μπολ και ρίχνουμε τη γιαουρτομαγιονέζα. Ανακατεύουμε καλά, αλλά απαλά, να μη λιώσουμε τα πατζαράκια μας.

Δοκιμάζουμε. Ρίχνουμε λίγο λίγο το ξύδι και την υπόλοιπη μαγιονέζα. Αν θέλουμε, ρίχνουμε και λίγο αλάτι ακόμα ή λίγο σκόρδο. Μετά από κάθε προσθήκη, δοκιμάζουμε και λίγο, για να είμαστε σίγουροι.

Δίνουμε ένα τελευταίο ανακάτεμα. Η σαλάτα μας θα πρέπει να είναι ελαφρώς αραιή, γιατί το πατζάρι θα τραβήξει και δεν θέλουμε να καταλήξουμε με μια στεγνή πατζαροσαλάτα. Όσο το πατζάρι θα τραβάει, θα νοστιμέψει ακόμα περισσότερο και θα ελαττώσει τις έντονες γεύσεις. Σκεπάζουμε καλά τη ροζουλί σαλατούλα μας και τη βάζουμε στο ψυγείο για ένα βράδυ. Γενικά είναι από τα φαγητά που όσο μένουν, νοστιμεύουν.

Καλή επιτυχία!
Εκτυπώστε τη συνταγή!
Ορίστε και σε αποθηκεύσιμη μορφή:

Πατζαροσαλάτα
από: smellslikebaking.blogspot.gr

Πατζαροσαλάτα

Ποσότητα: 4-5 φλυτζάνια του τσαγιού
Χρόνος προετοιμασίας: 1 μέρα και 4,5 ώρες

Υλικά:
1 κιλό πατζάρια γουλιά βρασμένα και καθαρισμένα
2 κουταλιές της σούπας βαλσάμικο ξύδι
2-3 κουταλάκια του γλυκού αλάτι

1 φλυτζάνι του τσαγιού μαγιονέζα
1 φλυτζάνι του τσαγιού γιαούρτι σακούλας (ή στραγγιστό)
2 σκελίδες σκόρδο
6 κουταλιές της σούπας ξύδι
αλάτι (προαιρετικά)
Εκτέλεση:
1) Κόβουμε τα πατζάρια σε κυβάκια, αρκετά μεγάλα (όπως την πατάτα για πατατοσαλάτα).
2) Τα βάζουμε σε ένα μεγάλο σουρωτήρι, με ένα ταψάκι ή πιάτο από κάτω, αλατίζουμε, ρίχνουμε το βαλσάμικο, ανακατεύουμε καλά και αφήνουμε στο ψυγείο σκεπασμένο για όλο το βράδυ.
3) Την επομένη, σε ένα μπολ λιώνουμε το σκόρδο και ρίχνουμε τη μισή μαγιονέζα και το γιαούρτι και ανακατεύουμε καλά, να ενωθούν.
4) Σε ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύουμε το μείγμα της μαγιονέζας με το πατζάρι, καλά, αλλά ελαφρά, για να μη λιώσουμε το πατζάρι. Η σαλάτα θα πάρει ένα ελαφρώς ροζ χρώμα. Ρίχνουμε σταδιακά το ξύδι και την υπόλοιπη μαγιονέζα και ανακατεύουμε παράλληλα.
5) Δοκιμάζουμε και προσθέτουμε αλάτι, αν χρειάζεται, ή κάποιο από τα υπόλοιπα υλικά (ξύδι, μαγιονέζα, γιαούρτι, σκόρδο). Σκεπάζουμε καλά το μπολ και βάζουμε στο ψυγείο να τραβήξει, τουλάχιστον 4 ώρες.
6) Όταν είναι ώρα να σερβίρουμε, ανακατεύουμε πρώτα πολύ καλά τη σαλάτα.


Σημειώσεις:
Είναι καλύτερο να φτιάξουμε την πατζαροσαλάτα από την προηγούμενη, για να τραβήξει καλά το πατζάρι και να γίνει πιο νόστιμη.
Αν το σκόρδο ή το ξύδι σας φαίνεται πολύ έντονο, να θυμάστε ότι όσο περισσότερο αφήσουμε το πατζάρι να τραβήξει, θα απορροφήσει τις έντονες γεύσεις και θα φέρει ισορροπία.
Αν σας φαίνεται αραιή η σαλάτα, να θυμάστε ότι το πατζάρι θα τραβήξει. Μην μας γίνει και στεγνή η σαλάτα μας!
Σκεπάζουμε πάρα πολύ καλά το μπολ πριν το βάλουμε στο ψυγείο, για να μην μυρίσει όλο το ψυγείο από το σκόρδο.
Μπορούμε, αν θέλουμε, να αυξομειώσουμε την αναλογία μαγιονέζας-γιαουρτιού, ανάλογα με τα γούστα μας και τη διαθεσιμότητά τους (πχ αν μας τελειώσει η μαγιονέζα).
Όσο θα τραβάει το πατζάρι, θα γίνεται και πιο ροζ η σαλάτα μας.
Κρατάμε το περίσσευμα στο ψυγείο, σε καλά σκεπασμένο μπολ, για 7-10 μέρες.


Καλή επιτυχία!!

2 σχόλια:

  1. Θεσπέσια συνταγή Μυρωδιά μου!!Τήν σαλάτα αυτή τήν φτιάχνει η κουμπάρα μου καί εξαφανίζεται στό λεπτό!!
    Νόστιμη καί πολύ δροσερή!!!Θά τήν δοκιμάσω!!!Καλό μήνα!!Φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, είναι δοκιμασμένη σε πολλά τραπέζια και νοικοκυριά, πιστεύω! :)
      Καλό μήνα και σε σένα! :)
      [υγ: Μυρωδία, όχι Μυρωδιά ;) ]

      Διαγραφή